Wspomnienia o Stryjku Zenonie Żebrowskim

Był sierpień rok 1971. Stryjek po raz pierwszy po wyjeździe z Polski w roku 1930 powrócił na łono ojczystej ziemi. Rodzina Żebrowskich jest liczna i porozrzucana po całej Polsce. Stryjka z Japonii znaliśmy tylko z listów, fotografii i rodzinnych przekazów. Atmosfera oczekiwania na spotkanie Zenona w naszym domu była bardzo uroczysta. Robiliśmy generalne sprzątanie, tak jak na każde święta. Chcieliśmy jak najlepiej ugościć stryjka i towarzyszących mu gości. Poczyniono dodatkowe zakupy. Tego pamiętnego dnia po południu teściowa kupiła najlepszy schab w Myszyńcu, aby następnego dnia przygotować na obiad schabowe, ulubione danie Zenona.

więcej >>

Moje wspomnienia o Stryjku Zenonie Żebrowkim

Jestem najstarszą córką Stanisława Żebrowskiego. Kiedy byłam jeszcze dzieckiem, często słyszałam o stryjku Br. Zenonie, czyli bracie mojego Taty. Słuchałam  ze zdumieniem i  niedowierzaniem  o tym, co robił, gdzie był(tak daleko od rodzinnych stron), a jednocześnie czułam jakby był obecny w naszym domu, z nami. Kiedy przychodzili znajomi, sąsiedzi, koledzy Stryjka i taty  oraz przy rodzinnych spotkaniach, mówiono nasz Zenek. Bywało, że tatuś rano mówił radosny:dziś Zenek był u nas w domu-miał taki sen, a to  przeważnie znaczyło, że wkrótce będzie jakaś  wiadomość od stryjka z Japoni. Mój tato  był wtedy w radzie parafialnej w Czarni, to jak ktoś przyjeżdżał  do proboszcza z kurii albo z zagranicy to wołano tatę albo przyjeżdżali do naszego domu, aby przekazać wiadomość o bracie Zenonie i jego pracy.

więcej >>

Stryjek Zenon był dla mnie wzorem i przykładem

Już jako kilkuletni chłopiec zdawałem sobie sprawę, że moja rodzina jest rozproszona po świecie. Mój tato często zazdrościł mamie, że jej rodzeństwo mieszkało bardzo blisko siebie. Tato miał trzech braci i jedną siostrę. Brat Wincenty osiadł na stałe w Ameryce, a Władysław znany póżniej jako Brat Zenon udał się na misje do dalekiej Japonii. Tylko brat Józef i siostra Helena mieszkali w Polsce, choć i ona przez pewien czas przebywała we Francji. Mimo że rodzeństwo taty żyło z dala od siebie, wszyscy zawsze byli sobie bliscy. Nieobecni bracia stanowili często temat rozmów przy stole wigilijnym i przy okazji innych rodzinnych spotkań.

więcej >>

Stryjek Zenon na zawsze pozostanie w mojej pamięci.

Już od dziecka znałam Stryjka Zenona z Japonii  z opowiadań rodziców, z listów i artykułów w czasopiśmie  „Rycerz Niepokalanej”. Chętnie czytałam  ten miesięcznik, gdyż  było w nim dużo informacji o pracy misjonarzy z różnych zakątków świata. Dość często pisano tam o pracy mojego kochanego Stryjka w dalekiej Japonii. Czasami były tam także zdjęcia Stryjka Zenona. Wtedy wszyscy  bardzo cieszyliśmy się, że mamy tak znanego i  tak dobrego człowieka w swojej rodzinie. Radowałam  się  z tego  faktu, że Stryjek z Japonii jest bratem mojego  taty i że  urodził się w Polsce, w moich rodzinnych stronach. Wtedy wydawło mi się też, że  jest jakby obecny pośród nas.

więcej >>